Një mesazh interesant nga një shqiptare që aktualisht
jeton në Ukrainë. Ajo flet pak shqip dhe kërkon ndihmë
prej vëllezërve të gjakut...

Ajet Nuro

I am realy shqipe and prove it. Ime emri Anna jam 47 vjet, une jeton ne Ukraine, po
keq shkruan shqip . Te pareve tane ishe nga qutet Korca, ato shpetuan nga turqit
afro 250 vjet prapa dhe shkuan ne Bullgari, ati themeluan fshatin Devnja. Derisa a
rusja mbreterise Ekaterina 11 shkruajti dekret per te na vendose ne jug te Detit te
Zi, te paret tane u vendosen ne Odessas qark, pastaj ne Zapoirozhje qark, ata
themeluan ketu 3 fshate. Prinderit emi rojne nje fshat Devnjenskoje , si emri i fshatit
ne Bullgari . Te paret tane mbeten te krishtere. Mua me vjen keq, qe pleqte qe dijin
per te paret tane , po vdesin. Prinderit e mi dicka dine nga e prinderit e tyre. Gjuhen
shqipe une e flas sapo kur takohem me prenderit dhe me motratkam 2 motra,
prandaj kerkon ndjese per gabimet, une vete meson djuhen e gojes shqip dhe
gjuhe e shkruar, kam te madh interes. Ketu asnjeri nuk di te shkruaj shqip, gjuha e
gojes harohet shpejt dhe ndrushon, shume fjale flasin si ruse. Fort dua te kem lidhje
me juve mos a harron gjuhen shqip te parevet tane .
Une jeton ne Ukraine ne qutet Zaporozhje me djalin aju 23 ne moshe, burri me
vdek 7 vjet prapa . Kam aresim te larte, jam mesonjese . Ketu ne Ukraine fort keq te
jeton vete pa burr. Fort shpreson qe ju keni mundesi te me ndihni mua te nisem
nga ketej ose te njohem me nje burr shqip per te martuar, dua te lidhem sapo me
burr shqip, ashtu te kem lidhje me vendin historik tim. U lutem - me ndihni mua si
shqip shqipin, une jeton ketu fort rendesi vete, fort me duhet te nisem nga ketej.
Kam te madhe interes per vendin tim historik - Shqiperi. Shpreson qe do te me
pergjegje mua. Anna.